فرارو- فال گرفتن از  آثار ادبی، از باور‌های کهن این مرز و بوم است. در گذر زمان ساکنان این خاک به ادیبانی که گمان می‌بردند بهره‌ای از کلام حق دارند رجوع می‌شد. با این حال، اما در گذر زمان تنها تفال به حافظ در فرهنگ عامیانه ما باقی مانده است.
شرح لغت: دستار: به فتح اول سربند و عمامه /زلف عنبری: گیسوی عنبر بوی.
ناز و کرشمه کن و به واسطه‌ی آن رنگ و رونق ساحری را نابود ساز و با جادوی نگاهت شهوت سامری را از میان ببر. مقصود او از این شعر این است که معشوق سراسر زیبایی ست، به گونه‌ای که تمام زیبایی‌های این جهان در برابر ذره‌ای از وجود او فانی است. از این روست که عاشق فقط شیفته‌ی درگاه او می‌گردد و طالب راهیابی به سمت اوست.
سعی کن به جای اینکه عیوب دیگران را ببینی و عیب‌های آنان را به خودشان بگوی، از آن‌ها چشم پوشی کنی و محسنات اخلاقی آنان را ببینی. این کار پسندیده‌تر است، چون اگر عیب‌های دیگران را در ملاعام به آنان بگویی، از تو رنجیده خاطر می‌گردند.

source

توسط blogfarsi